Zelfs in de tweede wereldoorlog speelt de politiek een grote rol.
Omdat de Britse Veldmaarschalk Montgomery de meeste ervaring heeft in moderne
oorlogvoering heeft deze het bevel gekregen over alle troepen die deelnemen aan D-Day
(operatie Overlord) en de daarop volgende operaties. Maar de publieke opinie in de
Verenigde Staten begint zich te roeren omdat de hoge Amerikaanse generaal Bradley onder
Montgomery dient.
Eisenhower krijgt daarom
opdracht van zijn baas, de Chef Staff van het Amerikaanse leger: Generaal Marshall, om
zelf het bevel over alle grondtroepen over te nemen van Montgomery. Zo komen alle
Amerikaanse troepen weer onder bevel van de hoogste baas van de Verenigde Staten, de
President.
De belangrijkste legers en hun bevelhebbers aan de beide
fronten zijn nu:
frontlijn: Belgisch-Nederlandse grens:
21ste Britse Legergroep (Montgomery) bestaande uit:
1ste Canadese Leger (Generaal Crerar) en het 2de Britse Leger (Generaal Dempsey)
frontlijn: Frans-Duitse grens: 12de
Amerikaanse Legergroep (General Bradley) bestaande uit:
1ste Amerikaanse Leger (General Hodge) en het 3de Amerikaanse Leger (Generaal Patton)
Omdat de opmars zo snel verloopt staat
Eisenhower alleen in zijn voorkeur voor een breed front. Zowel Patton als Montgomery zijn
voor een snelle geconcentreerde aanval over een smal gebied. Dat zal volgens hun meer
succes hebben in deze fase. Andere bevelhebbers steunen deze denkwijze. Er ontstaat een
discussie tussen Eisenhower en zijn generaals over de te volgen strategie. Patton wil een
snelle doorstoot naar de stad Metz en het omliggende industrie gebied van de Saar regio.
Montgomery wil via Nederland hetzelfde doen om door te dringen naar het industriële hart
van Duitsland, het Ruhrgebied. Voor beide plannen is wat te zeggen maar er zijn niet
genoeg voorraden om beide operaties uit te voeren. Voor Eisenhower heeft een ding absolute
prioriteit, een bruikbare haven dichtbij het huidige front zodat de stroom van voorraden
weer snel op gang kan komen en er korte aanvoerlijnen ontstaan. De haven van Antwerpen is
op dat moment de enige haven in handen van de geallieerden. Daarom geeft hij opdracht om
de opmars, die toch al bijna tot stilstand is gekomen, te stoppen en een break te nemen.
Er kan dan gewerkt worden aan het operationeel maken van de Antwerpse haven en van daaruit
de situatie verder beoordelen.
Dit is echter tegen de wens van Montgomery, hij is er van
overtuigd dat met de voorraden die voor Patton bestemd zijn hij snel kan oprukken. Het
aandringen van Montgomery bij Eisenhower leid zelfs tot een conflict tussen de twee.
Waarschijnlijk spelen de V2 lanceerinstallaties die in Nederland staan opgesteld en
dagelijks slachtoffers maken in Engeland een rol bij het aandringen van Montgomery. De
sleutel voor een besluit blijken uiteindelijk de enige reserves te zijn die Eisenhower tot
zijn beschikking heeft. Het is het 1ste Geallieerde Luchtlandings Leger
onder het bevel van Luitenant Generaal Brereton.
Eisenhower loopt al een tijd met de gedachte om dit leger
in te zetten maar de opmars is zo snel verlopen dat het er nog niet van is gekomen om deze
reserve in te zetten. Montgomery speelt het spel slim en betrekt dit leger bij zijn plan
genaamd Market Garden. Als vervolgens blijkt dat de Duitse vlucht is gestopt
en de linies sterker worden besluit Eisenhower om zijn goedkeuring te geven aan het plan
onder een voorwaarde, het moet op korte termijn starten en het moet een snelle operatie
zijn.
En zo komt dan het besluit tot stand voor operatie Market
Garden. Het resultaat is erg belangrijk, het is het enige offensief wat gaat plaatsvinden
op dit moment. Patton is razend. Zijn voorraden gaan naar Montgomery maar hij kan niets
aan de situatie veranderen. De Britse 1ste Airborne Divisie staat te popelen om in aktie
te komen, keer op keer is hun inzet voor een operatie afgeblazen omdat de opmars zo snel
is verlopen. |